چه انتظار عجیبی

 

تو بین منتظران هم ، عزیز من چه غریبی

 

عجیب تر که چه آسان ، نبودنت شده عادت

 

چه بی خیال نشستیم

 

نه کوششی نه وفایی

 

فقط نشسته و گفتیم

 

خدا کند که بیایی

 

 

 

 

 

 

امير المومنين وقت مناجات            چنين مي گفت با قاضي حاجات
الهي قلب من محجوب باشد          الهي نفس من معيوب بـاشد
الهي عقل من مغلـوب باشد          الهي توبه ام مـطلـوب بـاشد
الهي نفس، غالب گشته بر من      گنه هر لحظه طالب گشته بر من
بوَد اندك الهي طاعتِ مـن              گناهان گشته دائم عادت من
زبانم معترف شد بر گناهان            خدايا حالتم بـاشد پريشــان
خـداوندا تو ســتّار عيـوبي              خــداونـدا تـو عـلّام غـيوبي
خـداوندا تو كشّاف كُـروبي              خــداوندا تو غـفّــار ذنـوبي
خـداوندا گناهانم ببخشـاي             مرا در رحمت خود غرق فـرماي
بحق حرمت ختم رسـولان              محمد(ص) سيد و سالار خـوبان
بحق اهل بيت پاك و معصوم            مكن از رحمتت اين بنده محروم
تو غفّاري و مي بخشي گناهان       تو پوشاننده اي، اي حيّ سبحان
تو غفّاري تو غفّاري تو غفّار             مرا از لغزش و عصيان نگهدار
بحق رحمتت بخشا گـناهم             نـدارم مـن پناهي ده پنـاهم
ببخشا اين گناهانم سـراسر            به حـالم آگـهي اي حيّ داور
بده توفيق بر ترك گنـاهان                گناهم هست بيش از برف و باران
قرارم ده مرا از توبه كـاران                كنم سجده به شام و صبحگاهان
(علا) را لذت و شور و مناجات          عطا فرما تو اي قـاضي حـاجـات