بوَد ماه ذي حجه حج بر قرار                كه حج است از بهر دين اقتدار
تو از ماه ذي حجه اكنون شنو              پس از آن شود سال يكباره نو
بــود اولـش شـادي اولـيـا                    عروسي نموده است شير خدا
عروسش بوَد حضرت فاطمه(س)          كه عرش خدا را بوَد قائمه
به هفتم گرفته جهان رنگ غم              شهيد است پنجم امام امم
غريب است مولاي دين در بقيع            ولي رتبه اش نزد ياران رفيع
بود ترويه هشتميـن روز آن                  بكن دور ، ترديد از قلب جان
برون رفت سلطان دين از حرم              كه در كربلا بر فرازد علم
نهم گشت عرفان حق آشكار              به دشت منا عشق پرورد گار
به شد كشته مسلم چو درسال شصت   غمش قلب مولاي دين را شكست
دهم عيد اضحي بيامد پديد                به قربانگه عشق دل پر كشيد
كه قربـانيت گـر بيفتـد قبـول               دعايت كند جمله ايزد وصول
به نيمه چو مولود هادي النّقي(ع)     امام هدي نور چشم تقي(ع)
به امــر خـداونـد گـار قـديـر                 بشد هجدهم روز عيد غدير
به عــيد ولايــت عليّ وليّ                نبي را به امر خدا شد وصيّ
به بيست و چهارم چو مباهله           علي و حسن همره فاطمه(س)
به همراه پيغمبر عالمين(ص)            شده پنجم آل طاها حسين(ع)
به نجرانيان تا كه نفرين كنند            دفاع از ره حق و آيين كنند
مسيحي جماعت ز نجرانيان            شكسته و مغلوب شد آن زمان
دگــر از بــراي رضــاي خــدا               علي كرد خاتم به سائل عطا
ز نـذر و ز ايــثــار آل عــلي                بشد سوره هل اتي منجلي
بشد بيست و پنجم به امر خدا         بر شان شان سوره هل اتي
(علا) كرده چون شعر خود را تمام     به وجه ولايت فرستد سلام